--> - ( ابر را ) به همراه خود ببرند . 3 . پول ديه‌ها ( ى مردم ) را به گردن گيرد . گويا أو چراغ تابناك شب‌هاى تار است كه ستارگان درخشنده با أو قرين گشته‌اند . زيد در سن نود سالگى از دنيا رفت . گروهى از شعرا در مرگ أو مرثيه‌ها گفتند ونيكىهاى أو را ستودند وفضائل أو را به شعر درآوردند . از جمله كساني كه براي أو مرثيه گفت ، قدامه بن موسى جمحى است كه گويد : 1 . اگر زمين نابهنگام جسم زيد را در خود گيرد ، در آن زمين كردار نيك وبخشش آشكار گردد . 2 . واگر شب را به سر برد در جايى وأسير گور گردد ( واز دنيا برود ) به حقيقت به آن‌جا فرود آمده در حالي كه پسنديده كردار واز دست رفته است ( يعنى : رفتنش موجب تأسف واندوه است ) . 3 . به درخواست‌كننده ( ومرد سائل ، گوشش ) شنوا است ؛ زيرا مىداند كه بزودى همانا كرم أو آن مرد را مىكشد ودوباره باز گردد . 4 . به آن كس كه جوياى بخشش است ، هنگامى كه فرود آيد ، نمىگويد : « كجا را مىخواهى ؟ » ( يعنى نگفته ونپرسيده به أو بخشش مىكند ؛ زيرا جز از أو ( كسى بخشش نجويند ) . 5 . هرگاه مرد پست رذل ( از حسب ونسب أو ) كوتاهى كند ، أو را پدران واجدادش به بزرگى برفرازند . 6 . آن مردانى كه به بندگان ( وغلامان ) خود بخشش مىكردند وبراي ميهمانان خدمتگذار بودند وهنگام ترس در پيش‌آمدها شيرانى بودند . 7 . هرگاه مرد تازه دوران ونورسى بزرگى به خود بندد ، پس براي ايشان است ميراث مجد وعظمت دست‌نخوردهء قديم ( يعنى اگر كسى به بزرگى تازهء خود ببالد ، اينان از قديم بزرگ وبزرگ‌زاده بوده‌اند ) . 8 . هرگاه بزرگى از ايشان بميرد ، مرد بزرگ وبزرگوار ديگرى ( به جاى أو ) به پا خيزد كه پس از أو بناى تازهء ( در بزرگى ) بسازد وآن را محكم كند . ومانند اين ، اشعار بسيارى است كه نقل آن‌ها كتاب را طولانى كند . زيد بن حسن بدون آن‌كه ادعاى امامتى بكند ، از دنيا برفت وهيچ‌يك از گروه شيعه ونه ديگران چنين ادعايى دربارهء أو نكردند ؛ زيرا شيعه دو دسته‌اند : يكى طايفهء امامي وديگر طايفهء زيدي . پس طايفهء امامي دربارهء امامت تكيه بر نصوص ( وسخنانى كه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به صراحت دربارهء امامت كسى فرموده ) نمايند ، و ( روشن است ) كه نصوصى دربارهء فرزندان امام حسن عليه السلام نرسيده است وهمگى آنان در اين باره اتفاق دارند وهيچ‌يك از آنان چنين ادعايى براي خود نكرده است تا شك در آن پيدا شود . اما زيديه ( پيروان زيد بن علي بن الحسين عليهما السلام ) پس از على وحسن وحسين عليه السلام در باب امامت مراعاة دعوت وجهاد كنند ( يعنى آن كس را امام دانند كه مردم را به امامت خود بخواند وبا دشمنان جهاد كند ) وزيد بن حسن رحمه الله ( كسى بود كه ) با بنى أمية مدارا -